اگه غریزه جنسی مثل غذا خوردن یه نیازطبیعیه پس چرا بعد از بلوغ جنسی نباید برای نوجوون و جوون راه قابل اجرایی وجود داشته باشه که این قدر زجر نکشه؟

نگید بره ازدواج کنه که جوابش لبخنده و بس؛ چون اولا ازدواج برای جوونا است نه نوجوونا، ثانیا تو جوونا هم تنها اونا که پول و امکانات فراوون دارن می تونن ازدواج کنن و بقیه باید برن سماق بمکن

اصلا من نمی دونم اگه قراره جوون تا سنش به بالای 25 سالگی نرسیده و پول دارم نشده ازدواج نکنه چرا خدا از پونزده سالگی با بیدار کردن غریزه جنسی اونو این قدر به زحمت انداخته کاش به جای این کار صبر می کرد که سنش برسه و پول دارم بشه، بعد نیروی جنسیش رو بیدار می کرد اینطور لا اقل کمتر زجر می کشید

فکر می کنید این طور بهتر نبود؟